Café Weltschmerz Interviews – 01-08-17 t/m 31-08-17 (video)

De vrijheid van meningsuiting; Esther van Fenema met Theodor Holman.

De hel dat zijn de anderen. De andere zien ons niet als object maar als subject. (Sartre) “Ik wil een satirische Sartre zijn, maar zeker geen rolmodel, dat lijkt me afschuwelijk. Daar ben ik een te slecht mens voor.”

Hoe komt het dat we in een paar decennia zo gruwelijk politiek correct met elkaar zijn geworden? We zijn nu in de problemen aan het raken door al die mensen die zo ontzettend deugen.

In de jaren 70 begon de politieke correctheid. De nieuwe generatie intellectuele elite in die jaren was in meerdere gradaties links. Alles werd een politieke keuze. Alles werd engagement. Engagement was voor existentialisten een noodzaak. Existentie gaat vooraf aan essentie. We zijn pas iets als we iets doen. We zijn gedwongen om te handelen en daarmee ook gedwongen om keuzes te maken. Dat bepaald ook onze vrijheid. Engagement is dat je die vrijheid bevecht en je daar niet aan onttrekt.

naamloos

‘Je moet geld en krediet splitsen’; Paul Buitink en Martijn Jeroen van der Linden.

Digitalisering is een goede reden om na eeuwen weer na te denken over geld. We hebben juist nu met de digitale technologieën een mooie kans om het geldsysteem opnieuw in te richten.

De essentie van monetaire hervormingen is dat je geld en krediet splitst. Je krijgt dan een monetair systeem en een financieel systeem. Het monetair systeem komt dan in handen van de overheid terwijl het financiële systeem privaat wordt geregeld. Er is nu een beïnvloeding van de politiek op de banken. Als de banken in de problemen komen wordt dat verhaald op het publiek. Om die reden wil Ons Geld een digitaal publiek geldstelsel implementeren.

Martijn Jeroen van der Linden promoveert op de TU Delft op het gebied van de monetaire systemen en is actief binnen de werkgroep Ons Geld.

naamloos

Café Weltschmerz met Wellens en Hulleman (7).

(Sven vertelde iets beschadigends over een persoon en een situatie, waar hij later spijt van had. Wij zagen hierin ook geen meerwaarde binnen het gesprek. Omdat we niet knippen in de opnames hebben wij een piep over zijn uitspraak gelegd.)

Hoe beantwoord een MP een lastige vraag van een journalist? Je hebt vooraf bepaald welke drie zinnen je wilt zeggen. Vervolgens ga je voor de camera staan en herhaal je bij iedere vraag één van deze drie zinnen. Dat leerde hij in de mediatraining en het is effectief want de msm neemt het antwoord klakkeloos over!

Financieel journalist, Arno Wellens en jurist filosoof, Sven Hulleman leggen in een serie het recht rond het financiële systeem onder een vergrootglas. Geen instituut, bank of overheid blijft gespaard. Ook kunt u onder deze video uw vragen en reacties kwijt die dan wellicht in vervolgafleveringen behandelt worden.

naamloos

Bits of Freedom, over privacy en security; Yuri van Geest en Hans de Zwart.

Privacy is een voorwaarde voor een rechtstaat en het democratisch handelen. De grootste schendingen vindt je daar waar de overheid het minste te vertrouwen is. We leerden van Edward Snowden dat de afluistertechnologie van de Amerikanen en Britten zeer heftig is.

Bits of Freedom is een stichting die opkomt voor de privacy rechten en de publicatievrijheid van de burger en bestaat inmiddels 15 jaar. De digitale technologie geeft burgers grote vrijheid, maar tegelijk geeft het de overheid en het bedrijfsleven ook vergaande controlemogelijkheden. Door de vervagende grenzen tussen publieke, private en privéruimte staat de vrijheid van burgers steeds verder onder druk.

15 jaar geleden probeerden Bits of Freedom de beïnvloeding van het internet te beschermen tegen de overheid. Inmiddels beschermen organisaties als BOF de fundamentele mensenrechten tegen de oprukkende technologie. De interacties binnen de samenleving worden tegenwoordig bijna altijd geintermedieerd door een derde partij; meestal bedrijven uit Silicon Valley. (YouTube, Netflix, Twitter, Whatsapp, Facebook, linkedin, WordPress, Soundcloud) Al deze partijen weten precies wat we willen, wat we kijken, wat we doen en wanneer. Het sluipende, opdringende vermogen van bedrijven als Facebook en Google die onze aandacht manipuleren, maken het lastig om nog een onafhankelijk denker te zijn.

naamloos

Overheden zijn de grootste producenten van nepnieuws; Coen de Jong met Cees Hamelink.

De overheden hebben het meest belang bij die vertekening van de werkelijkheid. Vreemd is alleen dat de journalisten en de media daar zo mee aan de haal gaan.

Het eerste interview van politicoloog en historicus Coen de Jong met professor Cees Hamelink. Cees Hamelink is emeritus hoogleraar Internationale Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam en emeritus hoogleraar Media, Religie en Cultuur aan de Vrije Universiteit. Professor Hamelink heeft zich op vele terreinen ingezet voor de mensenrechten. Ook was hij persoonlijk adviseur van de toenmalige Secretaris Generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan.

Sinds Donald Trump is aangetreden is de constructie van gebeurtenissen die nooit hebben plaatsgevonden en het liegen en bedriegen aan de orde van de dag. De media wordt daarbij verweten, dat zij de veroorzaker is van al die onbetrouwbare berichtgeving. Je moet dus gaan kijken waar die berichten dan vandaan komen. Dan kijk je niet alleen naar Nederland maar wereld wijd wat de veroorzaker is van die vertekening van de werkelijkheid. Dan blijkt dat overheden het meest belang hebben bij die vertekening. Een Amerikaanse journaliste klapte onlangs uit de school met de opmerkelijke mededeling dat de Amerikaanse overheid CNN jarenlang betaalde om fakenieuws te produceren.

Een belangrijk voorbeeld: Op 10 oktober 1990 zorgt de emotionele getuigenis van het Koeweitse meisje Nayirah voor de start van de eerste Golfoorlog. Nayirah verklaart dat Iraakse soldaten in Koeweit baby’s uit de couveuses halen en ze op de koude ziekenhuisvloer voor dood achterlaten. De getuigenis blijkt achteraf nep. Nayirah is ingehuurd door een pr-agentschap uit de Verenigde Staten. Dit voorbeeld is volgens professor Hamelink waarom de waarheid b.v. altijd als eerste sneuvelt in een oorlog.

naamloos

Duchamp, de detective; Geerten Waling en Berend Sommer.

Berend Sommer is historicus, journalist bij o.a. De Volkskrant, Trouw, Elsevier en debuteert als auteur met het boek ‘Duchamp, een detective’.

Het boek handelt over de zonderlinge politieman Duchamp die een hekel heeft aan politiebureaus en vooral te vinden is in de horeca van Amsterdam.

‘Wat Napoleon is voor de Franse revolutie, dat ben ik voor de recherche.’
Wanneer rechercheur Duchamp naar de Amsterdamse Pijp wordt geroepen om de dood van een verklede jongen op te helderen, raken zijn assistent Julius Floret en hij verwikkeld in een onnavolgbare affaire. Speurend naar onrecht weet Duchamp zich in de meest penibele verhoren staande te houden. De verdachten lijken zich zo onbeduidend mogelijk op te stellen, en doen een uiterst beroep op het fragiele geduld van de detective.

Duchamp zoekt de oplossing van de moord zonder schijnbaar motief in nachtcafés en Ikea-meubilair. Tegels lichten laat hij aan zijn assistent over; zijn handen moeten onberispelijk blijven.

Naarmate de intrige zich ontspint, wordt duidelijk dat er meer op het spel staat dan een levenloos slachtoffer.

In Duchamp: een detective verkent Berend Sommer de wetten van het genre, door ze spottend tegen het licht te houden. Hij werkt bij Elsevier als redacteur en studeerde geschiedenis in Leiden. Duchamp: een detective is zijn debuutroman.

naamloos

Een arbeidsmarkt met meer zekerheid als doel; Erik de Vlieger met Mei Li Vos.

“Mensen moeten niet wakker hoeven te liggen of ze volgende week nog werk hebben en hun huur nog kunnen betalen”.

Ik denk dat alle organisaties, of dat nu een vereniging is of een politieke partij, het moet zoeken in het sociale medianetwerk om betrokkenheid en legitimiteit te krijgen. Er is nog zoveel werk te doen om mensen bewust te maken dat er zoiets als een CAO is, terwijl het een van de mooiste verworvenheden in Nederland is.

Mei Li Vos is voormalig PvdA Tweede Kamerlid en samen met Martin Pikaart oprichter van het Alternatief Voor Vakbond, het AVV. Deze vakbond wil geen vakbond zijn, niet staken, geen actie voeren en niet demonstreren. Wel wil het een progressieve politiek binnen de vakbeweging.

Daarnaast heeft Mei Li Vos onlangs het (schaduw) sociaal akkoord met Hans Biesheuvel van Ondernemend Nederland, (ONL) gepresenteerd en overhandigd aan Premier Rutte.

Erik de Vlieger praat met Vos over haar vakbond, de democratische processen binnen het AVV, de ondergesneeuwde rechten van ZZP’ers, over de strijd tegen het ABP, de PvdA, het ONL en het schaduw akkoord.

naamloos

Over rassen, racisme en discriminatie; Joost Niemoller en Meindert Fennema.

Joost Niemoller is een racist, maar heeft een goed boek geschreven over Jan Maat. Dit schreef emeritus hoogleraar politicologie Meindert Fennema in april 2017 in het Parool. Café Weltschmerz heeft beide heren uitgenodigd om deze uitspraak van Fennema met elkaar te bespreken.

Is Niemoller een racist en volgens welke criteria kan Niemoller een racist genoemd worden? Wordt er niet te snel naar dat woord gegrepen en daarmee de ernst van de problematiek genegeerd. Is het niet noodzakelijk in het belang van een goed maatschappelijk debat dat we het inhoudsloos moddergooien met krachttermen aan de politiek en haar bevriende media overlaten en als zelfdenkende burgers nu eindelijk eens een inhoudelijke discussie aangaan?

Fennema definieert een racist als iemand die denkt dat er op enige manier mensenrassen bestaan en dat die ook maatschappelijke betekenis hebben. Niemoller noemt dat een rasrealist. Het gebruik van het woord racisme is negatief, want racisme is verboden. Volgens Fennema is de paradox nu dat de mensen die vinden dat racisme terecht verboden is, tegelijkertijd het idee koesteren dat rassen niet bestaan. Je krijgt dan volgens Fennema de vreemde situatie dat mensen die denken dat rassen wel bestaan geen plaats krijgen in het debat. Fennema denkt net als Niemoller dat rassen bestaan. Er zijn volgens Fennema allerlei indelingen gemaakt en in de loop der geschiedenis hebben vermengingen plaats gevonden die achteraf geen stand houden.

naamloos

Twee Vlaamse schrijvers over “De Gifmenger”; Wim van Rooij en Pierre BuylePierre Buyle.

“Geloof diegene niet die u spreken over bovenaardse verwachtingen, het zijn gifmengers. Ze zijn zelf ook vergiftigd of ze het nu weten of niet.”

Schrijver Wim van Rooij met Pierre Buyle in gesprek over zijn romandebuut, ‘De Gifmenger. Volgens Van Rooij zou dit gesprek in Vlaanderen zelf onmogelijk zijn geweest.

Amoz is een Joodse man die carrière gemaakt heeft in de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk, Konstantinopel. Door toevallige omstandigheden komt Amoz in Mekka contact met een man die gehuwd is met een zekere dame, Khadija, en tevens hoge notabele in de belangrijke pelgrimstad Mekka, nog voordat de islam ontstaat.

De man van Khadija gaat gebukt onder zwaarmoedigheid, veroorzaakt door de dood van twee zoontjes, en is op zoek naar antwoorden op existentiële vragen. Khadija hoopt haar man van zijn gepieker en getob te kunnen afhelpen door hem op een missie te sturen naar Abessynië. Maar het probleem van haar man blijkt onoplosbaar hij zinkt verder en verder in religieuze waanvoorstellingen.

Kadhija verstoot hem en verlaat Mekka voorgoed om zich terug te trekken in het zuiden van het Arabisch schiereiland. Amoz volgt haar. Van een afstand worden ze via verslagen op de hoogte gehouden van de verdere evolutie en de spanningen in Mekka tussen enerzijds haar voormalige echtgenoot en anderzijds de bestuurders van de stad Mekka

Uiteindelijk delft Mekka het onderspit, en spoedig volgt de rest van het Arabisch schiereiland. Heel Arabië wordt “gekraakt als een oude zeeschildpad in de muil van een haai.” Alleen het schuiloord van Khadija en Amoz biedt nog weerstand.

naamloos

DNA handel is een miljardenindustrie; Harry Starren & Susanne Baars.

Een ziekte heb je nooit alleen! Je bloedgroep mag je weten maar de kennis over je DNA is niet vanzelfsprekend van jou. 6 miljard mensen hebben een onvergelijkbare unieke code die het “huis” waarin je leeft bepaalt. Door de kennis van het DNA te delen met de eigenaren kunnen we ziekten voorkomen, beter detecteren en behandelen. DNA is de meest krachtige voorspeller van ziekten.

The Human Genome Foundation wil er voor zorgen dat elk persoon op aarde de beschikking gaat krijgen over de kennis van het eigen DNA. Op dit moment kunnen anderen er over beschikken zonder dat je er zelf kennis over hebt. De meesten van ons weten niet eens dat ons DNA ergens opgeborgen ligt. Wanneer je naar het ziekenhuis gaat om een diagnose of voor een behandeling, wordt je DNA profiel opgeslagen. In Nederland liggen de DNA gegevens van ca. 6 miljoen mensen opgeslagen. Door de kennis van het DNA te delen met de eigenaren kunnen we ziekten voorkomen. Ziekenhuizen, verzekeringen en andere commerciële partijen zoals Google hebben wel vrij toegang tot de data. Het doorverkopen van deze data is een miljarden industrie.

Waarom weten we zelf die code nog niet?
a. De genetica is een nieuw vakgebied, bestaat 20 jaar en mensen weten vaak nog niet wat de relevantie is. Dat geld niet alleen voor het publiek maar ook voor de professionals in de zorg.
b. De opkomst van nieuwe technieken maken het nu pas mogelijk om de DNA code over te dragen aan de eigenaren dankzij de opkomst van beveiligde digitale kluizen.
c. Commerciële partijen als o.a. Google en verzekeringsmaatschappijen hebben grote belangen bij de handel in DNA.

Susanne Baars heeft een achtergrond in biomedische wetenschappen en een dubbele research master Neuroscience & Cognition en Public Health Ethics. Ze heeft gewerkt als stam cell onderzoeker op het Harvard Stem Cell Institute (Boston), als public health onderzoeker op de headquarters van de World Health Organisation (Geneve) en als social entrepreneur op Peking University (Beijng) en heeft veel gereisd door de armste buurten in o.a. Africa en Azië. Na haar reis is zij verder gespecialiseerd in business & innovation, gaf zij advies aan het Ministerie van Volksgezondheid en Samenleving en heeft zij in 2016 haar eigen bedrijf iGEN gestart. iGEN is winnaar van de Sustainable Healthcare Challenge 2016, met als missie om toegang tot genetische zorg universeel beschikbaar te stellen. Gedreven vanuit haar visie om de wereld te verbeteren.

naamloos

Femke Halsema, Amsterdam en de toekomst van Europa; Arno Wellens en Erik de Vlieger.

“Groen Links is een levensgevaarlijke, maatschappij ontwrichtende partij. Toch wordt Femke Halsema burgemeester van Amsterdam. Logisch want Groen links is tenslotte de grootste partij van Amsterdam”

“Ik kom uit een periode van de onroerendgoedwereld 1992/2015 waarin het volledig cowboy’en was en nu werk ik met dubbeltjes en kwartjes. Als we niet in een jaar 10 miljoen verdienden waren we doodziek.”

De Volkskrant noemde Erik de Vlieger de Twitter Al Qaida van de lage landen. Hij woont en werkt in Portugal en kijkt terug op zijn onroerendgoedperiode in Nederland. De Vlieger praat met Arno Wellens over zijn passie voor het ondernemerschap en de kansen en bedreigingen die hij op ziet in Nederland, Portugal en Europa.

Over postkolonialisme, immigratie en de toekomst van Europa
Kansen ziet De Vlieger in de verschuiving van bepaalde delen van de industrie van China en Indonesië naar Europa en bijvoorbeeld Portugal. Met de zogenaamde Golden Visa regeling verkoopt Portugal verblijfsvergunningen waar vooral Chinezen dankbaar gebruik van maken. De Golden Visa biedt ondernemers voordelen op het gebied van productie in Portugal en zo ontstaat er misschien wel een nieuwe vorm van postkolonialisme.

Voor Europa ziet De Vlieger een grote bedreiging in het immigratievraagstuk. We gaan onze ondergang tegemoet en stevenen mogelijk af op een burgeroorlog. Hij raadt zijn geliefden dan ook aan om zich buiten Europa te vestigen. De enige methode die werkt is het sluiten van de grenzen. Mensen met radicale ideeën of die ongeschoold zijn horen volgens hem Europa niet te overspoelen. We doen daar niet alleen ons continent kwaad mee, maar ook de migranten. Laten we hen ter plekke helpen en niet hier. Politici nemen nu teveel risico. Er wordt te weinig vooruitgekeken. Niemand weet wat de impact van deze immigratiegolf over 30 jaar is en we spelen met de toekomst van onze kinderen.

Europa kan overleven als het electoraat bij zinnen komt. De grenzen moeten dicht en de EU moet zich anders organiseren. Hervorming kan alleen als alle lidstaten onderkennen dat het volk een muur om Europa wil. Gebeurt dat niet dan krijgen we meer rellen, meer aanslagen en wordt er nog meer aanspraak gedaan op de verzorgingsstaat. Het volk gaat dat niet meer pikken. De maatschappij wordt ontwricht en dat leidt tot knokken. Of daarvoor we sterk genoeg zijn is de vraag.

naamloos

Blonde meisjes met blauwe ogen janken het hardst: Erik de Vlieger en Ebru Umar.

(Het geluid van deze video is slecht, de laatste 10 minuten erbarmelijk slecht. Het moest blijkbaar zo zijn. Daarvoor onze excuses!)

Een gesprek van Erik de Vlieger met Ebru Umar over Ebru Umar.

“Blonde meisjes met blauwe ogen janken het hardst. Die zijn zo gewend om als prinsesje behandeld te worden dat ze bij ieder zuchtje tegenwind omvallen. Blanke mannen kunnen makkelijker beledigd worden.”

naamloos

Gevestigde belangen houden vernieuwing tegen; Harry Starren en Yuri van Geest.

Alles wordt goedkoper behalve de zorg, onderwijs en wonen.
Waarom deze sectoren zo problematisch zijn in een wereld waarin alles goedkoper wordt is de vraag die Harry Starren aan Yuri van Geest stelt.

Yuri van Geest is ondernemer, publicist en spreker op het gebied van innovatie en initiatiefnemer en oprichter van het Nederlandse ‘Singularity University’.

Je hebt snelle sectoren als media, telecommunicatie, mode, retail, met korte cycli, veel digitalisering en weinig wetgeving. De gevolgen daarvan zijn vooral lagere prijzen. Aan de andere kant zie je gereguleerde sectoren zoals, zorg, onderwijs en wonen, met meer wetgeving. Dat is volgens Van Geest logisch, omdat het de toekomst betreft van onze kinderen. De vraag is alleen of we niet te ver zijn doorgeschoten in die regulering, waardoor er te weinig ruimte is voor innovatie, start ups en nieuwe initiatieven. En zijn we niet te veel in een valkuil gestapt van Lobbyisten van bestaande partijen en belangen? Het zijn overheidsgerelateerde sectoren waar digitalisering minder is binnen getreden. Het zijn voornamelijk politieke beslissingen die binnen deze sectoren de innovatie zouden moeten aanjagen, want ook de overheid zelf is veel te duur. De vraag nu is of de samenleving de veranderingen zelf ook toe wilt staan?

naamloos

Hindoestanen, je hoor ze niet en ziet ze niet; Hans van der Jagt en Chan Choenni.

Hindoestanen vormen 1% van de Nederlandse bevolking, maar zijn de grootste groep Surinamers in Nederland. Met 45% vermengen zich niet met overige bevolkingsgroepen. In Nederland zijn 65% Hindoe, 25% moslim en 5% christen.

Surinaams hoogleraar Chan Choenni is een Surinamist, onderzoeker en publicist die enkele omvangrijke werken heeft geschreven over Hindostanen in Suriname en Nederland. Historicus Hans van der Jagt is met hem in een gesprek over de ontwikkelingen van de Hindoestanen in Suriname na de afschaffing van de slavernij. Waarom emigreerde de Hindoestanen naar Nederland en wat is hun succes bij de integratie in de Nederlandse samenleving?

In de jaren ’60 ontstonden er in aanloop van de verzelfstandiging van Suriname spanningen tussen de Hindoestanen met de Creolen. De verzelfstandiging werd door de Hindoestanen niet vertrouwd en velen emigreerden naar Nederland. Nederland werd beschouwd als de beschermer van de Hindoestanen. Zoals de Hindoestanen in Suriname op sociaal economisch niveau succesvol waren werden ze dat ook in Nederland.

Hoe werden de Hindoestanen in Nederland opgevangen, wat maakt ze zo succesvol en wat is hun relatie tot de islam? Van de Nederlandse Hindoestanen zijn 65% Hindoe, 25% moslim en 5% christen.Volgens Choenni zijn dit voornamelijk liberale en tolerante moslims.

naamloos

De Duitse media hebben totaal verzaakt; Birte Schohaus en Wierd Duk.

Bondskanselier Angela Merkels had ‘Wir schaffen das’ uitgeroepen en een golf migranten uit Italië en Griekenland ging richting Duitsland.

Tussen februari 2015 en maart 2016 werden in Duitsland duizenden opiniestukken in de media gepubliceerd over o.a. de gebrekkige opvangvoorzieningen, terreurdreiging, aanrandingen, overlevingscriminaliteit tot en met de vele interviews met persoonlijke verhalen van de asielzoekers zelf. De vraag is nu of Merkel wel de ratio begreep van haar uitspraak, hoe de Duitse media met haar boodschap omging en wat daar de huidige gevolgen zijn voor de Duitse samenleving.

De Otto Brenner Stichting heeft om die reden een groots mediaonderzoek uitgevoerd, dat resulteerde in het 184 pagina’s tellend rapport: Die ‘Flüchtlingskrise’ in den Medien, Opgesteld door onderzoeker Michael Haller. Volgens Haller is de Duitse media onvoldoende kritisch naar haar autoriteiten en hebben deze zelf te weinig onderzoek gedaan. De Duitse media hebben rond de vluchtelingencrisis, in alles totaal verzaakt.
https://www.otto-brenner-stiftung.de/…

Birte Schohaus is onderzoeker naar de invloed van de politiek op tv programma’s. Wierd Duk is journalist, historicus en auteur. Hij is gespecialiseerd in de geschiedenis en politiek van Rusland en Duitsland.

naamloos

De machtsverschuiving van man naar vrouw; Hans van der Jagt en Daniella Hooghiemstra.

Er is een enorme machtsverschuiving geweest van man naar vrouw.

Hoe is het nu in 2017, na die aardverschuiving, gesteld met de vrouw? Moet er nog verder geëmancipeerd worden?

Hooghiemstra volgde het VWO aan de Werkplaats Kindergemeenschap in Bilthoven. Ze studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. In januari 2013 promoveerde ze aan deze universiteit op een proefschrift over Kees Boeke.

Ze is journalist en schrijft artikelen in de Volkskrant en NRC Handelsblad, gespecialiseerd in de geschiedenis van het Nederlands koningshuis waarover ze diverse artikelen en boeken publiceerde.

naamloos

“Café Weltschmerz” met Wellens en Hulleman (6).

Waarom gaat alles over transgenders?

Financieel journalist, Arno Wellens en jurist filosoof, Sven Hulleman leggen in een serie het recht rond het financiële systeem onder een vergrootglas. Geen instituut, bank of overheid blijft gespaard.

naamloos

Café Weltschmerz met Wellens & Hulleman (5).

De quants uit het financiële systeem.

Financieel journalist, Arno Wellens en jurist filosoof, Sven Hulleman leggen in een serie het recht rond het financiële systeem onder een vergrootglas. Geen instituut, bank of overheid blijft gespaard.

naamloos

Café Weltschmerz met Wellens & Hulleman (4)

We bouwen een nieuw systeem.

Café Weltschmerz met Wellens & Hulleman Financieel journalist, Arno Wellens en jurist, filosoof Sven Hulleman leggen in een serie het recht en het financiële systeem onder een vergrootglas. Geen instituut, bank of overheid wordt gespaard.

naamloos

Café Weltschmerz met Wellens & Hulleman (3).

De brief naar Jeroen Dijsselbloem

Financieel journalist, Arno Wellens en jurist, filosoof Sven Hulleman leggen in een serie het recht en het financiële systeem onder een vergrootglas. Geen instituut, bank of overheid wordt gespaard.

naamloos

Hongaren laten zich niet onderdrukken; Hans Moll en Laszlo Maracz.

De universele boodschap van de Hongaarse opstand uit 1956 was, dat de communistische macht in 24 uur implodeerde en werd overgenomen door een democratische samenleving. Overal ontstonden democratische zelfbesturen als reactie op het totalitair communistische bewind.

Een gesprek van Hans Moll met professor Laszlo Maracz over de achtergrond van de huidige onrust in Hongarije, en de consequenties daarvan voor Europa.
Over de volksopstand, de destalinisatie en de houding van Rusland.

Over de volksopstand; deze begon door het standbeeld van Stalin van zijn sokkel te trekken. Onder toeziend oog van de communisten mocht wel het met een vrachtwagen en kettingen omver getrokken. Echter de opmars naar het radiogebouw dat daarop volgde was voor de communisten een stap te ver. De opstand keerde zich vanaf dat moment niet alleen tegen het Stalinisme, maar nu ook tegen de communistische partij. Vanaf dat moment ontstond er een nieuwe fase. Vanuit het radiostation werden de opstandelingen beschoten waarna deze oprukten naar de kazernes om zich te bewapenen. Het leger sympathiseerde grotendeels met de opstandelingen. Het leger kwam volgens Maracz voort uit het volk in tegenstelling tot de geheime dienst en de politie dat door de zitten de politieke macht was opgebouwd. De eerste dagen van de opstand hadden de russen geen antwoord op de stadsguerilla van de arbeiders, scholieren en studenten.

naamloos

Hoe kunnen we samenleven?; Esther van Fenema en Dirk de Wachter.

“Normaliteit” bestaat niet! Het is zo’n moralistisch begrip dat De Wachter dat niet graag definieer. In Nederland denkt men dat het de “realiteit” onder de mom van wetenschappelijkheid een definitie moet geven.

Dirck De Wachter is professor aan de KU Leuven en is verbonden aan het Universitair Psychiatrisch Centrum van Kortenberg.

Dirk De Wachter heeft in Vlaanderen bekendheid verworven door zijn artikelen over geweldsdelicten. Hij verwierf meer bekendheid in zowel België als Nederland nadat in oktober 2012 zijn boek Borderline Times verscheen dat uitgroeide tot een succesboek. In het boek uit hij kritiek op de westerse wereld. Volgens De Wachter zou de westerse samenleving voldoen aan de negen criteria van borderline. In De Wachter zijn tweede boek: Liefde. Een onmogelijk verlangen? schrijft De Wachter over de liefde die in de westerse maatschappij, in zijn ogen, een onderdeel van de consumptiemaatschappij geworden is. Vergeleken met zijn vorige boek betrekt de auteur kunst en literatuur om zijn mening te verduidelijken.

naamloos

Het verband tussen olie en migratie in Afrika; Alphonse Muambi met Arend van Campen.

“Economische doelstellingen hebben altijd prioriteit boven elke democratie”

Alphonse Muambi vluchtte in 1994 vanuit zijn geboorteland Congo richting Nederland. Zijn ervaringen als waarnemer van de verkiezingen in Congo van 2006 verwerkte hij in zijn boek ‘Democratie kun je niet eten’. Alphonse is als kenner van Afrika gespecialiseerd in strategische grondstoffen, globalisering en ontwikkelingssamenwerking.

In deze bijzondere aflevering van Café Weltschmerz interviewt Alphonse de energieconsultant Arend van Campen over de impact van grondstoffen op zijn eigen continent Afrika. Van Campen heeft onder andere bedrijfsethiek gestudeerd en is schrijver van zogenaamde eco-thrillers, waaronder een boek over het schip de Probo Koala dat chemicalien dumpte in Ivoorkust. In zijn nieuwste boek staat de winning van coltan in Congo centraal en heeft de toepasselijke titel ‘Coltan; Congo’s Curse’. Van Campen haalt de inspiratie voor zijn boeken uit zijn werk als energieconsultant. Ook houdt Van Campen een blog bij: www.arendvancampen.blogspot.com

Bron : Cafe Weltschmerz

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s